Rok 2022 dedykowany Józefowi Wybickiemu

Starostwo Powiatowe w Tczewie (fot. Tcz.pl)
Tczew - Rok 2022 dedykowany Józefowi Wybickiemu
Na styczniowej sesji zdecydowano, że rok 2022 będzie dedykowany Józefowi Wybickiemu. Radni przyjęli specjalną rezolucję w tej sprawie.

Rezolucja Rady Powiatu Tczewskiego z dnia 25 stycznia 2022 roku

Uzasadnienie

Józef Wybicki urodził się w wielodzietnej rodzinie Piotra i Konstancji Ostoja-Lniskiej, 29 września 1747 roku w Będominie niedaleko Kościerzyny. Wychował się w patriotycznej, tradycyjnej rodzinie na Pomorzu. Na Ziemi Pomorskiej spędził pierwsze 20 lat swojego 75. letniego, bogatego i różnorodnego życia. W sumie, jak konstatują autorzy jego biografii, "blisko 55 lat życia poświęcił Ojczyźnie".


Z kolei najwybitniejszy biograf J. Wybickiego, prof. Władysław Zajewski, jednym zwięzłym zdaniem napisał o nim: "działacz polityczny, publicysta, dramaturg, poeta".
Pierwsze 20 lat życia Józefa Wybickiego poświadczają średniozamożny rodowód szlachty pomorskiej. Rodzina Wybickich była blisko związana z rodem kaszubskim Ostoja-Lniskich. O pozycji i randze rodziny Wybickich świadczy nie tylko pochodzenie, ale i związki społeczno-zawodowe w zawodach prawniczych, ojciec Piotr był sądowym ziemskiego powiatu mirachowskiego. Bliskie były związki rodziny Wybickich z Kościołem. Młody Józef przez kilka lat wychowywał się i edukował u proboszcza Franciszka w Skarszewach. Mając lat 15, po ukończeniu Kolegium Jezuickiego w Starych Szkotach (obecnie Gdańsk-Orunia), został subdelegatem sądu grodzkiego w Skarszewach. Kolejno praktykę sądowniczą odbywał w Poznaniu i Bydgoszczy. Wrota szerokiej kariery politycznej otworzyły się przed J. Wybickim, dnia 7 września 1767 roku, gdy na skonfederowanym sejmiku generalnym w Grudziądzu, został wybrany "na posła z okręgu kościerskiego w powiecie mirachowskim". Do heroicznej historii powszechnej przeszedł 20. letni poseł Józef Wybicki, 27 lutego 1768 roku, podczas zgłoszenia na obradach Sejmu na Zamku Królewskim, publicznego protestu przeciwko gwałtom ambasadora rosyjskiego Mikołaja Repnina na terenie Rzeczypospolitej. Protest młodego posła pomorskiego odbił się szerokim echem w społeczeństwie, i Królestwie. Udało się jemu ujść pościgowi wojsk rosyjskich i zarejestrować swój oficjalny protest parlamentarny. Przybycie J. Wybickiego do historycznego Baru, związało go na kilka lat z tym powstaniem, któremu przyświecały podstawowe idee: za "wolność i wiarę". Należy podkreślić, że w animowaniu Konfederacji Pomorskiej J. Wybicki kilkakrotnie przebywał
w Gdańsku.

W podręcznikach i podstawowej literaturze eksponuje się udział Józefa Wybickiego we współtworzeniu Legionów Polskich we Włoszech (Lombardia), a w szczególności jako autora "Pieśni Legionów Polskich", co miało miejsce w połowie lipcu 1797 roku w Reggio de Emilia. "Mazurek Dąbrowskiego" w kolejnych pokoleniach zyskiwał sławę i uznanie. Nie przypadkiem, w drugim roku rządu premiera Józefa Piłsudskiego (1927 r.), został ogłoszony przez właściwego ministra (spraw wewnętrznych) - oficjalnym hymnem Polski!

W powszechnej historii Józef Wybicki "zapisał się" jako aktywny uczestnik Konfederacji Barskiej (mianowany w niej oficjalnie dyplomatą i pułkownikiem), następnie sekretarz zbioru nowych praw Rzeczypospolitej - "Kodeks Zamoyskiego", uczestnik "obiadów czwartkowych u króla" (Stanisława Augusta Poniatowskiego) - gdzie zyskał opinię "jednego z najzdolniejszych pisarzy w kwestiach ustrojowych i społecznych" (gł. publikacje: "Myśli polityczne o wolności cywilnej" 1775/1776 oraz "Listy patriotyczne" 1777/1778), reformator Akademii Wileńskiej z ramienia KEN (Komisji Edukacji Narodowej), współpracownik Ignacego Potockiego i ks. Hugona Kołłątaja podczas prac Sejmu Wielkiego (gdzie był plenipotentem miast), następnie współorganizator i generał w Powstaniu Kościuszkowskim (szczególnie wraz z gen. Janem H. Dąbrowskim w zdobyciu Bydgoszczy i Świecia), współorganizator Legionów Polskich (ceniony już wtedy przez gen. Napoleona Bonaparte), od 1806 roku jeden z najbliższych współpracowników "Cesarza Francuzów" (poświadczają to kilkakrotne narady w Kamieńcu Suskim/Finckenstein), członek Komisji Rządzącej w Księstwie Warszawskim, wyróżnił się osobiście w obronie departamentu poznańskiego podczas wojny z Austrią w 1809 roku, następnie w lipcu 1812 roku oficjalnie przyjęty przez Napoleona w Wilnie jako reprezentant społeczności polskiej (u początków "drugiej wojny polskiej"); w kongresowym Królestwie Polskim został J. Wybicki wysoko doceniony i mianowany prezesem Sądu Najwyższego; zwolennik liberalnego kodeksu prawa cywilnego, autorytet w obronie rządów konstytucyjnych i autonomii w Królestwie Polskim (1815-1830).

Józef Wybicki zmarł 200 lat temu, dokładnie 10 marca 1822 roku, w Manieczkach (gmina Brodnica, pow. śremski, region wielkopolski) w 75 roku życia. Był uznanym orędownikiem państwowości polskiej. W społeczeństwie polskim cieszył się autorytetem, szacunkiem i uznaniem. Ale na pierwszym miejscu stawiał J. Wybicki służbę Ojczyźnie. Za wzór nowoczesnego i skutecznego państwa, wskazywał on na - Holandię, Anglię i Stany Zjednoczone. W niepospolitej biografii Józefa Wybickiego (1747-1822), na czoło wybijają się trzy wartości o kapitalnych walorach ideowych i wychowawczych, takich jak: powszechna nowoczesna edukacja społeczeństwa, patriotyzm i bezinteresowne oddanie własnemu państwu i społeczeństwu. Ten bezinteresowny patriotyzm był doceniany przez ówczesnych politycznych architektów Europy, z cesarzem Napoleonem Bonaparte na czele.

opracował: Jan Kulas

Drukuj
Prześlij dalej

Komentarze (5)
dodaj komentarz

  • -1

    nunez_gość

    27.01.2022, 09:25

    ja bym wolał, żeby dedykowano go Dżyngis Chanowi albo Leonidasowi. A jeżeli musiałby być Polak, no to zdecydowanie Kazimierz Wielki

    Odpowiedz
    IP: 83.8.xx6.xx3 
  • +3

    imieniem _gość

    27.01.2022, 10:48

    TYCH KTÓRZY

    nie PO trafili utrzymać koalicji z PNP PO dzielili sobie stanowiska ,resztę PO traktowali jak maszynki do głosowania. Należało wcześniej zadbać ,o koleżanki i kolegów z obu klubów rozmawiać z nimi zapytać co ,o tym sądzą wysłuchać ich propozycji .Zrobiono jak zawsze dla siebie stołki i z tym związane apanaże Mo drzejewski przewodniczący Paw lusek członek zarządu i teraz wielkie zdziwienie ,że dwie osoby się zbuntowały .Brawo macherzy z PO.

    Cytuj
    IP: 5.173.xxx.xx1 
    +2

    kook_gość

    27.01.2022, 11:55

    Augustyn do lamusa

    ten rok jest rokiem bezradnego Augustusa

    Cytuj
    IP: 84.17.xx1.xx2 
  • +1

    dziabniety_gość

    27.01.2022, 09:41

    ja

    Rok w którym radni nie mogą się zgodzić co do budżetu jest rokiem takiego człowieka...

    Odpowiedz
    IP: 83.23.xx6.xx0 
  • +2

    tra_gość

    27.01.2022, 10:28

    kto pytał się mieszkańców?

    Proponuję towarzysza Kulasa ,też urodzony w Kościerzynie , spaprał budżet. Szkoda że nie może zgłosić samego siebie. Brawo Kulas.

    Odpowiedz
    IP: 109.207.xx4.xx7 
Uwaga! Publikowane powyżej komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu, które dodano po zaakceptowaniu regulaminu. Tcz.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Jeżeli którykolwiek komentarz łamie zasady, zawiadom nas o tym używając opcji "zgłoś naruszenie zasad komentowania lub zgłoś nadużycie" dostępnej pod każdym komentarzem.