To w tym miejscu padły jedne z pierwszych bomb. Tczew pamiętał

1 września upamiętniliśmy 87. rocznicę wybuchu II wojny światowej. Pierwsze strzały tego straszliwego konfliktu padły właśnie w naszym mieście. Tczew obok Westerplatte i Wielunia jest jednym z symboli 1 września 1939.

Tegoroczne uroczystości patriotyczne odbyły się przy obelisku na Skwerze Bohaterów Szymankowa, na Bulwarze Nadwiślańskim. Imprezę poprowadzili Anna Popek i Janek Skerka. Nad Wisłą pojawili się liczni reprezentanci służb mundurowych, celników, kolejarzy. W programie były m.in.: wystąpienia okolicznościowe, modlitwa za poległych, apel poległych, salwa honorowa, składanie kwiatów.


Przypomnijmy, 1 września 1939 roku o godz. 4.45 niemiecki pancernik Schleswig-Holstein rozpoczął ostrzał polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Według historyków pięć minut wcześniej rozpoczęło się bombardowanie Wielunia, a 11 minut przez atakiem na nadbałtycką składnicę bomby spadły na most w Tczewie. Natarcie lądowe na miasto, przewidziane na godz. 4:45, poprzedził nalot 6 bombowców i 6 myśliwców niemieckich. Niemiecka eskadra wystartowała o godz. 4:26 z lotniska pod Elblągiem i dla zmylenia, nadlatując od południa o godz. 4:34, zbombardowała m. in. dworzec PKP. To na Moście Tczewskim padły pierwsze strzały drugiej wojny światowej. Na 11 minut przed atakiem na Westerplatte - 1 września 1939 roku - o godzinie 4.34 - niemieckie Junkersy Ju 87 Stuka - rozpoczęły bombardowanie mostu i sąsiadującej z nim stacji kolejowej. Na moście wywiązała się walka - żołnierze 2 Batalionu Strzelców podjęli zdecydowany opór i robili wszystko, by do Tczewa - od strony Malborka nie wjechał niemiecki pociąg pancerny. Mimo wysiłków Niemców o godzinie 6.00 Polakom udało się wysadzić podminowany już kilka miesięcy wcześniej most. Po tym szef sztabu niemieckiego dowództwa naczelnego, generał Franz Halder, napisał wtedy w swoim dzienniku bojowym: "Tczew, wyraźnie nie udało się. Most wyleciał w powietrze".

W następstwie uzbrojeni niemieccy żandarmi oraz członkowie SA, zaatakowali Polaków w budynkach dworcowych w Szymankowie, na posterunkach celnych oraz w ich mieszkaniach. Zginęło 14 polskich kolejarzy i dwóch członków ich rodzin oraz pięciu inspektorów Ekspozytury Inspektoratu Ceł Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście.