Pierwszy dzwonek już za nami. Pamiętajmy o bezpieczeństwie w szkole i w sieci

Pierwsze dni nowego roku szkolnego to czas spotkań z kolegami, nowych wyzwań i powrotu do codziennych obowiązków. To również dobry moment, by przypomnieć, że bezpieczeństwo w szkole zależy nie tylko od zasad, ale przede wszystkim od wzajemnego szacunku, uważności i reagowania, gdy dzieje się coś niepokojącego.

Szkoła powinna być miejscem, w którym każdy czuje się bezpiecznie. Wyśmiewanie, poniżanie, izolowanie czy obrażanie innych - również w formie żartów - może bardzo mocno ranić. Zanim coś powiemy lub napiszemy, warto zastanowić się, jak sami poczulibyśmy się, gdyby te słowa były skierowane do nas. Nie bądźmy obojętni na hejt. Jeśli widzisz, że ktoś jest obrażany, wykluczany z grupy lub staje się celem agresywnych komentarzy - nie dokładaj kolejnego "lajka", nie udostępniaj i nie milcz. Powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz. Telefon i Internet są częścią codziennego życia dzieci i młodzieży. Pamiętajmy jednak, że to, co dzieje się w sieci, może mieć realne konsekwencje. Nie udostępniaj swoich haseł ani prywatnych zdjęć i informacji. Nie odpowiadaj na zaczepki i nie podejmuj kontaktu z osobami, których nie znasz. Jeżeli w sieci spotkasz się z przemocą, szantażem, groźbami lub innymi niepokojącymi treściami - zachowaj dowody i powiedz o tym dorosłemu.

Zauważ. Zapytaj. Zareaguj.

Czasami ktoś z naszego otoczenia zaczyna zachowywać się inaczej. Jest wycofany, smutny, przestaje spotykać się z rówieśnikami, traci zainteresowanie tym, co wcześniej sprawiało mu radość albo wyraźnie daje sygnały, że dzieje się z nim coś niedobrego.

Nie przechodźmy obok tego obojętnie.

Nie musisz wiedzieć, co powiedzieć ani jak rozwiązać czyjś problem. Czasem wystarczy podejść i zapytać: "Co się dzieje? Mogę Ci jakoś pomóc?". Wysłuchaj, nie oceniaj i - jeśli sytuacja tego wymaga - powiedz o wszystkim rodzicowi, nauczycielowi, pedagogowi, psychologowi lub innemu zaufanemu dorosłemu. Pamiętajmy - proszenie o pomoc nie jest powodem do wstydu, a reagowanie na krzywdę drugiej osoby jest oznaką odwagi.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli Ty albo ktoś, kogo znasz, przeżywa trudny moment, nie zostawajcie z tym sami. Pomocy można szukać u rodziców, opiekunów, wychowawcy, pedagoga lub psychologa szkolnego, a także u każdego dorosłego, któremu można zaufać.

116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży - bezpłatny i dostępny całą dobę, 7 dni w tygodniu.

800 12 12 12 - Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka - bezpłatny, anonimowy i dostępny przez całą dobę. Dostępny jest również czat.

112 - numer alarmowy - jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, nie czekaj i natychmiast wezwij pomoc.

Rodzice, nauczyciele i opiekunowie - rozmawiajcie z dziećmi. Nie tylko o ocenach i obowiązkach, ale także o tym, co dzieje się w ich świecie - również tym internetowym. Bądźmy uważni na zmiany w zachowaniu i nie bagatelizujmy sygnałów, które mogą świadczyć o tym, że dziecko potrzebuje wsparcia.

Dbajmy o siebie nawzajem.